2012-02-20 16:42:22

  •  Ogłoszenie !!!
     

Zajęcia z psychologiem w dniu 24 maja 2011 (wtorek) zostają odwołane z przyczyn losowych.

  •  Ogłoszenie !!!

Zajęcia artystyczne z Panią August zaplanowane na sobotę 30.04.2011 zostają odwołane z powodu choroby nauczyciela.

  • Ogłoszenie !!!

Zajęcia z psychologiem w środę 20.04.2011 zostają odwołane z powodu choroby prowadzącego. 

 

  •  Ogłoszenie !!!

1 kwietnia do naszej szkoły przybyli reporterzy z telewizji DAMI. Nakręcili kilka migawek z treningu akrobatów, przeprowadzili wywiad z rodzicami uczestników zajęć z pedagogiki cyrku i panią dyrektor szkoły Anetą Watemborską, która wspomniała o sukcesach naszych uczniów ( więcej o wynikach na stronie szkoły...)
 

  •  Ogłoszenie !!!


Zajęcia z pedagogiki cyrku w dniu 25.03.2011 zostają odwołane. Zajęcia odbędą się w innym terminie.
Za zmiany przepraszamy.

  •  Ogłoszenie !!!

Zajęcia turystyczne z Panią Eweliną Zielonką w dniu 12.03.2011 zostają odwołane z powodu choroby nauczyciela. Zostaną odpracowane w terminie późniejszym. Za zmiany przepraszamy.

  • Ogłoszenie !!!
           

W miesiącu styczniu rozpoczęły się zajęcia metodą projektu:

  • Ogłoszenie !!!

Zajęcia z terapii pedagogicznej z Panią Głogowską w środę 2.02.2011 (klasa 1b) i piątek 4.02.2011 (klasa 1a) są odwołane ze względu na chorobę nauczyciela.

  • Ogłoszenie !!!

Zajęcia z terapii pedagogicznej z Panią Izabellą Głogowską w środę (klasa Ib) 26.01.2011 oraz piątek (klasa Ia) 28.01.2011 są odwołane ze względu na chorobę nauczyciela. Termin odpracowania zajęć zostanie podany w terminie późniejszym.

  • Ogłoszenie !!!

Szkoła Podstawowa w Podgórzynie                                                            2011-01-25

ul. Żołnierska 113

58-562 Podgórzyn

Tel/fax (075)76 214 77

Email: szkolapod2@wp.pl

NIP: 611-253-14-96

REGON: 000562465

Zapytanie ofertowe

Zwracam się z prośbą o przedstawienie oferty na niżej wymienione oprogramowanie do komputerów:

 1. Program do edycji zdjęć:     Ilość: 5 sztuk

2. Program do tworzenia i edycji filmów:       Ilość: 5 sztuk

System operacyjny   Windows XP, Vista, 7                                             plik do pogrania
Język: polski

  • Ogłoszenie !!!

Zajęcia z terapii pedagogicznej z Panią Izabellą Głogowską z dnia 14.01.2011 (zwolnienie lekarskie) zostaną  odpracowane w dniu 28.01.2011 i będą w sumie trwały 90 minut (11.30 - 13.00).

  • Ogłoszenie !!!


Zajęcia z psychologiem Panią Moniką Szreniawą w dniu 19.01.2011 (środa) są odwołane.
 

  • Ogłoszenie !!!

Zajęcia z terapii pedagogicznej z Panią Głogowską w dniu 14.01.2011 zostają odwołane z powodu choroby nauczyciela.
 

  • Ogłoszenie !!!

Szkoła Podstawowa w Podgórzynie                                                            2011-01-07

ul. Żołnierska 113

58-562 Podgórzyn

Tel/fax (075)76 214 77

Email: szkolapod2@wp.pl

NIP: 611-253-14-96

REGON: 000562465

Zapytanie ofertowe

Zwracam się z prośbą o przedstawienie oferty na niżej wymieniony sprzęt:  mikroskop szkolny, lornetka, kompas, urządzenie wielofunkcyjne, dyktafon, aparaty fotograficzne, kamera,                                    

pobierz plik

 

  • Ogłoszenie !!!

Zajęcia z logopedii we wtorek 14.12.2010 i środę 15.12.2010 są odwołane ze względu na chorobę nauczyciela.

Zajęcia z logopedii, które miały się odbyć we wtorek 16.11.2010 w godz. 14.00 - 15.30, zostają przełożone na sobotę 20.11.2010 na godz. 9.30 - 11.00.

Zajęcia z terapii pedagogicznej, które miały się odbyć w sobotę 20.11.2010, zostają przełożone na sobotę 27.11.2010 (godziny bez zmian).

Za zmiany przepraszamy.

W związku z chorobą nauczyciela zajęcia z arteterapii w dniu 7.10.2010 zostają odwołane. W miesiącu październiku odbędą się
w następujących terminach: 21.10.2010 i 28.10.2010.

Zajęcia z kinezjologii edukacyjnej z Panią Ewą Waniczek w dniu 6.10.2010 i 13.10.2010(środa) zostają odwołane z powodu choroby nauczyciela.

  • Projekt "Równy start w przyszłość"

Projekt „Równy start w przyszłość” skierowany jest do dzieci w wieku 6-12 lat zamieszkujących 5 miejscowości położonych na terenie gminy Podgórzyn. Są to: Borowice, Marczyce, Podgórzyn, Przesieka i Zachełmie. Dzieci z tego środowiska otrzymają możliwość wyrównania szans edukacyjnych, które są najistotniejsze właśnie w młodszym wieku szkolnym, ponieważ na tym etapie kształtowane
są predyspozycje edukacyjne, wpływające na rozwój w przyszłości.
  • Oficjalne otwarcie projektu

12 września w naszej szkole odbyła się uroczysta inauguracja Programu Równy Start w Przyszłość.
Dobrej zabawy nie zakłóciła kapryśna pogoda. Sił witalnych dostarczył smaczny poczęstunek. Dzieci brały udział w konkursie plastycznym SZKOŁA MOICH MARZEŃ i MÓJ PRZYJACIEL, a swój talent można było zaprezentować również w konkursie KARAOKE.  
Było miło i
rodzinnie.

  • Spotkanie promocyjne

18 listopada  2009r. w Szkole Podstawowej w Podgórzynie odbyło się spotkanie dzieci biorących udział w projekcie „Równy start w przyszłość” wraz z rodzicami z dyrektorem szkoły – Panią  Anetą Watemborską.

W trakcie spotkania Pani dyrektor krótko podsumowała dwa miesiące działań w projekcie. Przedstawiono dzieciom i rodzicom prezentację zdjęć wykonanych w czasie trwania różnych zajęć (np. kinezjologii edukacyjnej, terapii pedagogicznej, pedagogiki cyrku).

Dzieci z niecierpliwością oczekiwały na rozdanie gadżetów promujących projekt, po czym ubrane w koszulki i  czapeczki z logo projektu pozowały do pamiątkowego zdjęcia.

Anna Woźniak

Biuro Projektu „Równy start w przyszłość

 

  •  Mała cyrkowa zabawa----Wielka radość!

   W ramach projektu ”RÓWNY START  W PRZYSZŁOŚĆ” współfinansowanego przez Unię Europejską w roku szkolnym2009/2010 w Szkole Podstawowej w Podgórzynie rozpoczęły się zajęcia z PEDAGOGIKI CYRKU.
   W zajęciach bierze udział 11 dzieci z Gminy Podgórzyn, które bardzo sumiennie i z dużym zaangażowaniem uczestniczą w każdy piątek w zajęciach. Początki sztuki cyrkowej to akrobatyka, następnie dzieci opanowują inne dziedziny jak żonglerka, ekwilibrystyka- wałki,  jazda na  monocyklu, ruchome talerze, hula-hop, diabolo oraz zabawa w clowna.
    Pierwszy pokaz odbył się w szkole już na Dzień Nauczyciela , występy bardzo się podobały.
Przez pół roku szkolenia grupa opanowała duży zasób ćwiczeń  i mogli zaprezentować swoje umiejętności na Dolnośląskich Igrzyskach Młodzieży Szkolnej we Wrocławiu w których szkoła z Podgórzyna zajęła wysokie 7 miejsce na 18 startujących szkół.

Indywidualnie w swoich kategoriach miejsca zajęli :

     Doroszuk Maciej –II miejsce w skokach

     Mokanek  Patryk – III miejsce w skokach

     Woźniak Dawid i Sarota Patryk – V miejsce w dwójkach.

     Waniczek Zuzanna i Kacperczyk Jagoda – XII miejsce w dwójkach.

Kolejnym startem był Turniej Noworoczny o Puchar Burmistrza M i G Wschowa.

W którym dzieci z Podgórzyna zajęły miejsca:
 
dziewczęta:                Przygódzka Agata i Marzol Aleksandra – I miejsce w dwójkach

                                Waniczek Zuzanna i Kacperczak Jagoda – II miejsce w dwójkach

                                Marzol Aleksandra – I miejsce w skokach

                                Waniczek Zuzanna – II miejsce w skokach

                                Przygódzka Agata – V miejsce w skokach

                                Kacperczyk Jagoda – VI miejsce w skokach

 Chłopcy: grupa starsza
                                Doroszuk Maciej – III miejsce w skokach

                                Mokanek Patryk – V miejsce w skokach

 Chłopcy: grupa młodsza
                                Śliwiński Szymon – I miejsce w skokach

                                Kisły Krzysztof – II miejsce w skokach

                                Andrzejewski Alan – III miejsce w skokach

                                Woźniak Dawid – IV miejsce

                                Andrzejewski Alan i Kisły Krzysztof –I miejsce w dwójkach.

Ferie zimowe dzieci spędziły na obozie w Centralnym Ośrodku Szkolenia Polskiego Związku Akrobatyki Sportowej w Zielonej Górze, który sfinansowali rodzice z pomocą funduszy  z projektu „Równy start w przyszłość” współfinansowanego przez Unię Europejską. W czasie obozu szkoleniowego cała grupa  w znacznym stopniu podniosła swoje umiejętności w zakresie sztuki cyrkowej, a najbardziej ulubionymi przez dzieci zajęciami były skoki na trampolinie, mając do dyspozycji sześć trampolin opanowały dużo elementów i skoków.

Panująca bardzo dobra atmosfera między prowadzącymi a  dziećmi , dyrekcją, nauczycielami i rodzicami przyniosła już wymierne efekty pracy.

 Dużo zabawy  mało stresu życzymy kuglarzom z Podgórzyna  -   trenerzy :   Leokadia i Jerzy Adamia
 

 

  • Sprawozdania z realizacji programów za okres IV – VI 2010

Arteterapia

Działania w ramach programu arteterapii przebiegały zgodnie z planowanym  harmonogramem.  Dzięki dużej frekwencji uczniów praca z nimi przebiegała systematycznie. 

W przeciągu kilku miesięcy realizowane zajęcia programowe dały możliwość dalszej realizacji zamierzeń. Dzieci tworzyły przedmioty użytkowe, operowały  różnorakimi surowcami i materiałami,  projektowały własne formy płaskie, przestrzenne, miały okazję tworzenia  kompozycji wg własnych projektów, także pracy na nietypowych formatach z zastosowaniem różnorakich materiałów.  Dzieci pogłębiły znajomość technik plastycznych podnosząc tym samym własne umiejętności. 

W tym okresie dzieci wykonały:

 Obrazek z gazety, rozwijając własną  pomysłowość, wyobraźnię; 

Swoją Mandalę – tworząc na dużych arkuszach papieru przy muzyce relaksacyjnej, kreśliły kontury, dorysowywały powtarzające się motywy, dokładnie zapełniając je kolorem,

Wiosenny collage - gdzie kreowały fragmenty krajobrazu, wybrane rośliny, zwierzęta, elementy infrastruktury za pomocą plasteliny, wycinanek z papieru, gazet, komponowały w całość, rozplanowały położenie na kartce, przyklejały, mocowały poszczególne elementy;

Motyle, gdzie za pomocą szablonów tworzyły barwne obrazy owadów;

Formy użytkowe –tworzone za pomocą gliny samoutwardzalnej- magicznej masy - w szczególności wazoniki, zwierzęta;

W plenerze - rysunek pastelami.  Dzieci doskonaliły swój  warsztat plastyczny mając kontakt z naturą, pracowały przy sztalugach uwrażliwiając się  na piękno otaczającej natury; w szczególności powstały bardzo ciekawe prace z widokiem na Chojnik.

 
               Wymienione działania realizowane indywidualnie, w grupach, zespole, oparte na aktywności dzieci przyniosły ciekawe efekty, czego dowodem są zgromadzone wytwory dzieci.  Dzięki odpowiedniemu doborowi i zastosowaniu  metod oraz form pracy dostosowanych do możliwości rozwojowych poszczególnych dzieci każde z nich wyniosło dla siebie określone korzyści.

Ostatnie trzy miesiące działań pozwoliły na zgłębienie doświadczeń dzieci, zminimalizowanie ich trudności. Spotkania z dziećmi przebiegały w bardzo pozytywnej atmosferze, zespół jest obecnie bardzo zintegrowany i chętny do kolejnych spotkań z arteterapią.  W miarę realizacji zajęć prowadzący wykorzystywał zasadę stopniowania trudności, co przyniosło efekty pracy. Kolejne spotkania pozwolą na  zgłębienie procesu rozwojowego uczniów objętych arteterapią.

                                                                                                                                            Renata August

Muzykoterapia

W obecnym czasie, gdy życie biegnie w oszałamiającym tempie, codzienna rzeczywistość przynosi nam ogromne napięcia psychiczne. Zdobycie jak najlepszego wykształcenia, duże wymagania większości rodziców, coraz wyższy poziom nauczania, powodują, że nauka wiąże się w większym lub mniejszym stopniu ze stresem.

Najbardziej bezbronne w sytuacjach stresu są dzieci w wieku szkolnym,
które nie potrafią sobie z nim radzić. Jedną z form, która łagodzi niepotrzebne napięcia psychiczne w szkole i poza nią, jest muzykoterapia, która tworzy ład i harmonię, a zarazem jest źródłem znaczącej siły psychicznej.

                        Muzyka działa na dzieci pobudzająco, ujawnia emocje werbalne (ruchowe), potrafi przenosić w inny, lepszy świat marzeń, harmonizuje osobowość. Jest niezwykle skutecznym czynnikiem regulującym nastrój, sprzyja relaksowi, pobudza do pracy, ułatwia rozmowę, wpływa na poziom hormonów stresowych, ciśnienie krwi, oddychanie, pracę serca. Dzięki niej mija przygnębienie, łagodnieje uczucie lęku i zmniejsza się napięcie mięśniowe.

U moich uczniów stwierdzam znaczny stopień nadpobudliwości – mają obniżone procesy hamowania, słabo kontrolują swoje zachowania, z trudem odróżniają to, co dobre, słuszne, od tego, co niepożądane. Są nadmiernie ruchliwi, impulsywni, przekorni, często używają obraźliwych zwrotów, cechuje ich utrudniona koncentracja, nieumiejętność relaksacji. Przyczyn tego stanu jest wiele, m.in. tempo życia, mnogość życia, pośpiech, stałe napięcie nerwowe, niepewność. Stopień nasilenia różnych dolegliwości jest mniej lub bardziej uciążliwy dla ucznia i dla otoczenia.

Podstawą wszelkich skutecznych oddziaływań na dzieci jest pozytywny, serdeczny i akceptujący kontakt emocjonalny z nimi. Dopiero w tak przebiegającej relacji uczuciowej można umieścić konkretny program relaksacyjny, korygujący i stymulujący psychikę dziecka.

Przed przystąpieniem do realizacji wytyczonych celów, zwracałam uwagę na aktualny stan fizyczny uczniów (wydolność i sprawność ruchową, wydolność układu oddechowego).

Ważna jest także ocena stanu emocjonalnego w danym dniu. Znajomość aktualnego stanu psychofizycznego dziecka pozwala mi na adekwatną interpretację jego zachowań, chroni przed niebezpieczeństwem wyciągania zbyt daleko idących, czy wręcz fałszywych wniosków, które mogłyby prowadzić do niekorzystnych dla niego działań. Prawidłowa ocena sytuacji dziecka warunkuje właściwe ukierunkowanie zajęć i dobór odpowiednich metod.

Muzykę do prowadzonych przez siebie zajęć z elementami muzykoterapii wybrałam sięgając do własnych doświadczeń oraz czerpiąc inspiracje z literatury przedmiotu. W zakresie interpretowania muzyki odwoływałam się do jej empirycznie potwierdzonych walorów. Wybrałam pozycje z klasycznej muzyki instrumentalnej o jednolitym charakterze emocjonalnym, utwory melancholijne, pełne zadumy, marzycielskie, pogodne, utwory relaksujące, tonizujące. Do tego repertuaru włączyłam pozycje z muzyki współczesnej.

W spotkaniach uczestniczą chętni rodzice, którzy są bezpośrednimi obserwatorami zachowań i działań swoich pociech.

W zajęciach stosuję sześć grup metod ze względu na funkcje, jakie pełni muzyka w terapii.

 

ZASTOSOWANE METODY

PRZEWIDYWANE EFEKTY

1. Odreagowująco – wyobrażeniowe
oraz aktywizujące emocjonalnie

·         - wyzwolenie wyobrażeń wzrokowych o charakterze projekcyjnym;

·         - wywołanie skojarzeń pozamuzycznych;

·         - pobudzenie emocji, wyzwolenie zablokowanej energii emocjonalnej, tzw. katharsis

2. Treningowe
( trening autogenny Schultza )

 

·         - nauczenie dzieci usuwania napięcia psychofizycznego;

- uzyskanie przez dzieci umiejętności dowolnego rozluźnienia napięcia mięśni, regulowania funkcji wegetatywnych;

- neutralizowanie świadomości i uwalniania od nieprzyjemnych stanów napięciowych.

3. Relaksacyjne, polegające na stosowaniu zestawu nagrań muzycznych działających kojąco i odprężająco ( utwory wolne, melodyjne i spokojne)

·         - odprężenie, autorelaks

4. Komunikatywne, związane z uczeniem komunikacji społecznej.

- nauczenie nowych zachowań społecznych i emocjonalnych, takich jak: współdziałanie, empatia, odpowiedzialność

5. Kreatywne w postaci improwizacji instrumentalnej, wokalnej i ruchowej
( elementarne muzykowanie wg metody
C. Orffa )

- realizacja przez dzieci prostych form muzycznych na instrumentach muzycznych ( np. rondo rytmiczne, kanon rytmiczny )

 

6. Psychodeliczne, ekstatyczne, estetyzujące, kontemplacyjne

 

·         - wywołanie u dzieci intensywnego przeżycia piękna, uczucia wzniosłości, wizualizacji wyobrażeń

 

Formy pracy przeze mnie stosowane:

RECEPTYWNA – polegająca na biernym (pozornie) odbiorze muzyki, nie wymaga od ucznia uzewnętrzniania swoich umiejętności muzycznych, ani innych objawów reagowania na muzykę; w tej formie doświadczanie wszelkich przeżyć muzycznych odbywa się wewnętrznie.

 

AKTYWNA (odtwórcza) – wymaga od ucznia współdziałania; odbiorca jest też twórcą przez odtwarzanie najprostszych elementów muzycznych, takich jak: rytm, melodia, ruch taneczny, akompaniament na instrumentach; radość tworzenia muzyki musi mieć znamiona pełnego relaksu, zabawy, przyjemności i całkowitego odprężenia.

Materiałem, którym posługuję się podczas zajęć umuzykalniających z elementami muzykoterapii są gry, zabawy, ćwiczenia muzyczne i wybrane fragmenty utworów przeznaczonych do słuchania. Tłem muzycznym prowadzonych zajęć jest odpowiednio dobrana muzyka: gitara klasyczna, odwołanie się do dźwięków natury (świergot ptaków, szum morza), muzyka fortepianowa zarówno klasyczna, jak i popularna. Do aktywizacji dynamicznej stosuję nagrania rockowe i muzykę disco. Ponadto dla urozmaicenia zajęć i uwrażliwienia dzieci stosuję zagadki muzyczne i dźwiękowe (muzyka różnych narodów – arabska, włoska, brazylijska, rosyjska, chińska oraz charakterystyczne odgłosy np. samolotu, helikoptera, pociągu, młota pneumatycznego, nożyczek fryzjerskich, itp.).

                                                                               Sylwia Kędzierska - Reut

Terapia pedagogiczna

 

1.       Zajęcia wyrównawcze z języka polskiego odbywały się dwa razy w tygodniu po 45 minut

2.       Na początku każdego działu tematycznego: czytanie ze zrozumieniem, ortografia - została przeprowadzona   diagnoza, w celu określenia poziomu umiejętności uczniów z poszczególnych zagadnień.  

3.       Najczęściej stosowane metody i formy pracy podczas zajęć: praca indywidualna, grupowa, zabawy twórcze, gra dydaktyczna PUS, pogadanka.

4.       Największe problemy edukacyjne uczniów:

   Czytanie ze zrozumieniem: określanie tematu opowiadania oraz cech bohaterów, określenie podmiotu lirycznego w wierszu.

    Ortografia: znajomość zasad ortograficznych – zapis wyrazów z trudnością ortograficzną.

5.       Sukcesy edukacyjne uczniów:

   Wzrost umiejętności szkolnych: czytania ze zrozumieniem oraz sprawnego czytania.

   Wzrost umiejętności w zapisie wyrazów z trudnością ortograficzną.

   Wzrost umiejętności współpracowania w grupie rówieśniczej.

   Wzrost umiejętności komunikacyjnych – swobodniejsze wypowiadanie się w grupie rówieśniczej.

                                                                                                                                                                        Monika Filuś

 

Realizacja zajęć terapii pedagogicznej  prowadzonej w ramach projektu „Równy start w Przyszłość”  odbywała się zgodnie z opracowanym  „Programem zajęć z terapii pedagogicznej dla uczniów klas I-III”. Scenariusze zajęć tworzone w cyklach miesięcznych umożliwiały osiągnięcie zakładanych celów głównych i szczegółowych programu, z jednoczesnym uwzględnieniem aktualnych możliwości uczniów i potrzeb wyrównywania indywidualnych braków edukacyjnych.

Zajęcia w okresie IV-VI 2010 odbywały się dwa razy w tygodniu po jednej godzinie. Wstępna faza zajęć ukierunkowana była na swobodne rozmowy, ćwiczenia integrujące, relaksacyjne, ćwiczenia „gimnastyki mózgu”. Działania te pozwalały przygotować uczniów do  realizacji zaplanowanych zadań i ćwiczeń.

Uczniowie na ogół chętnie uczestniczyli w zajęciach. Dostęp do „nowych” pomocy dydaktycznych, podniósł poziom atrakcyjności zajęć. Wyszywanki, klocki, palety edukacyjne, szablony, multimedialne programy edukacyjne w pozytywny sposób wpłynęły na motywację uczniów do pracy, a w konsekwencji przyczyniły się do usprawnienia  zaburzonych funkcji .

Zajęcia terapii pedagogicznej  ukierunkowane były  na usprawnianie zaburzonych funkcji. W trakcie zajęć  przeważały różnorodne ćwiczenia praktyczne tzn. uczniowie wykonywali prace plastyczne, układali, budowali, wykonywali wyszywanki sznurkowe. Podczas zabaw czy gier dydaktycznych oprócz usprawniania zaburzonych dysfunkcji,  uczyli się  komunikowania, radzenia sobie z trudnościami, z emocjami, nabywali umiejętności społeczne.

 Ważnym elementem w trakcie podejmowanych działań było  systematyczne  rozwijanie  umiejętności samokontroli, samooceny. Sprzyjały temu ćwiczenia z zestawem „Palet”, praca z programami i grami edukacyjnymi.

 W trosce o całą karierę edukacyjną ucznia istotnym było kształtowanie tych cech osobowości, które warunkują dalsze samodzielne funkcjonowanie w szkole. Ważne zatem kierunki to wytworzenie właściwej motywacji do nauki oraz  dążenie do przezwyciężania trudności.

Wśród metod najczęściej stosowane to ćwiczenia z uwzględnieniem pracy indywidualnej jednolitej, zróżnicowanej czasami zbiorowej. Praca w parach, gry  dydaktyczne, swobodne rozmowy i ćwiczenia  z zakresu mówienia i słuchania sprzyjały  wydłużaniu czasu koncentracji uwagi oraz wzrostowi umiejętności komunikacyjnych oraz społecznych.

W trakcie zajęć uczniowie uczyli się radzenia sobie z emocjami wynikającymi z  napotkanych trudności i adekwatnego do sytuacji zachowania. Działania te prowadziły do zmniejszenie zjawiska porównywania wśród uczniów.

       Aktywność uczniów i efekty oddziaływań są bardzo zróżnicowane, uzależnione bowiem są od sytuacji wyjściowej (wyników analizy wstępnej),a w dużym stopniu od indywidualnych możliwości.

   Efekty podejmowanych działań wynikających z realizacji programu były sprawdzane podczas bieżącej obserwacji uczniów i frekwencji (zapis w dzienniku), analizy indywidualnych kart pracy, oceny wytworów prac plastycznych dokonanych przez terapeutę. Wyniki posłużyły  jako materiał do analizy diagnozy  wstępnej i końcoworocznej  oceny postępów.

    Monitorowaniu efektów programu służyła systematycznie stosowana na zajęciach  „ocena zajęć”  przez uczniów. 

Przeprowadzono też ankietę wśród rodziców i nauczycieli uczniów biorących udział w projekcie.

                                                                                   Renata Twardowska

 

Zajęcia z terapii pedagogicznej odbywają się dwa razy w tygodniu, we wtorki i w czwartki. Wysoka frekwencja wśród uczniów i systematyczne spotkania pozwoliły wypracować dobry kontakt terapeuty z uczniem oraz odpowiedni styl pracy indywidualnej dostosowany do wymagań dziecka.

                Efektem podejmowanych oddziaływań jest wyrównanie braków edukacyjnych widocznych szczególnie u tych uczniów, którzy nie brali udziału w zajęciach  wychowania przedszkolnego. Największe postępy widoczne są w zakresie rozwoju  funkcji manualnych. Poprzez wiele ćwiczeń usprawniających  mięśnie dłoni : malowanie, wycinanie, kolorowanie, lepienie z plasteliny, darcie papieru i inne ćwiczenia grafomotoryczne, występujące podczas każdych zajęć terapii, nastąpiło przygotowanie uczniów do zdobywania umiejętności poprawnego pisania. Zdecydowanie korzystniej oddziaływania te wpłynęły na uczniów klasy I nie mających jeszcze utrwalonych negatywnych wzorców w sposobie poprawnego łączenia  liter w wyrazie  oraz zaburzeń grafiki.

Ostatni kwartał pracy z dziećmi opierał się na usprawnianiu techniki czytania. Większość dzieci poczyniła olbrzymi postęp od nieznajomości liter do czytania wyrazów metodą sylabową. Dwoje uczniów klasy I oraz uczniowie klasy II wykazują się umiejętnością poprawnego   czytania krótkich zdań oraz tekstów co przyczyniło się do wzrostu umiejętności czytania ze zrozumieniem poleceń do samodzielnej pracy. Przyspieszone zostało również tempo pracy na zajęciach. Przez zabawę  w różnorodne gry: domina, gry planszowe, zabawa w sklep,  uczniowie wyćwiczyli umiejętność dodawania i odejmowania w zakresie pierwszej dziesiątki, a niektórzy sprawnie radzą sobie z rozwiązywaniem trudniejszych zadań. Uczniowie klasy II opanowali w zadawalającym stopniu dodawanie i odejmowanie sposobem pisemnym w zakresie 100. W każdym miesiącu jedne zajęcia przeznaczone są  w pełni na rozwój motoryki dużej , co wpływa na stymulację całego ciała, rozwój szybkości , skoczności, celności oraz umiejętności pracy w zespole. Ulubionymi zajęciami uczniów były zajęcia na multimedialnych programach edukacyjnych wspomagających naukę pisania, czytania,  rozwijania percepcji słuchowej i wzrokowej.

Większość uczniów opanowało również umiejętność odczytywania pełnych godzin na zegarze, jak również znajomość następujących po sobie dni tygodnia, miesiące i pory roku oraz rozpoznawanie i nazywanie figur geometrycznych.

Opanowanie tak wielu umiejętności przyczynia się do zmniejszenia zjawiska porównywania i segregacji wśród uczniów. Systematyczny udział w zajęciach przyczynił się również do wzmocnienia więzi emocjonalnej pomiędzy uczestnikami. Wspólna zabawa, radość, pokonywanie trudności scala uczniów w jedną życzliwą sobie grupę.

Wprowadzenie odpowiednich zasad zachowania się uczniów na zajęciach i stałości norm postępowania oraz wpływ ćwiczeń wyciszających i relaksujących wpłynęło na wydłużenie  czasu koncentracji uwagi na wykonywanych zadaniach i stopniowe niwelowanie nadmiernej impulsywności u uczniów. 

Poprzez wielokrotne oddziaływania na indywidualne potrzeby uczniów , praca w małej grupie, indywidualne rozmowy z dzieckiem, zwiększenie ilości doświadczeń wzrokowych, językowych, słuchowych wpływają w zasadniczy sposób na rozwój emocjonalny, komunikacyjny i edukacyjny dzieci.

                                                                                                                                        Katarzyna Kurek

 

Zajęcia wyrównawcze z języka polskiego

Zajęcia wyrównawcze z języka polskiego odbywały się cztery razy w tygodniu po 45 minut. (po dwie godziny dla każdej z grup). W ciągu roku zrealizowano 156 godzin zajęć, w tym omówiono zagadnienia dotyczące: wypowiadania się na forum; słuchania oraz czytania ze zrozumieniem, a także sprawnego czytania; rzeczownika, czasownika, przymiotnika i przysłówka; redagowania instrukcji oraz poprawnego zapisywania danych adresowych.

Na początku każdego działu tematycznego została przeprowadzona   diagnoza, w celu określenia poziomu umiejętności uczniów z poszczególnych zagadnień.  W większości przypadków  ponowna diagnoza wykazała duży wzrost poziomu wiedzy z danego tematu. Uczniowie, którzy notorycznie opuszczali zajęcia mieli największe problemy z opanowaniem poszczególnych umiejętności (często nie pisali diagnoz wstępnych oraz ponownych – co uniemożliwiło analizę wzrostu wiedzy), niechętnie pracowali na zajęciach, często też przeszkadzali i dezorganizowali pracę w grupie.

Najczęściej stosowane metody i formy pracy podczas zajęć: praca indywidualna, grupowa, zabawy twórcze, gry edukacyjne.

W następnym roku szkolnym należy omówić zagadnienia związane z redagowaniem różnych form wypowiedzi pisemnej, a w szczególności: opis miejsca, postaci (z elementami charakterystyki w klasie VI), opowiadanie, zaproszenie, ogłoszenie, list prywatny i oficjalny; przeprowadzić zajęcia, podczas których uczniowie będą pracowali z różnymi słownikami (szczególnie znajomość alfabetyczna oraz podział słowników).

                                                                                                                                    Ewelina Zielonka

Zajęcia wyrównawcze z matematyki

1.       Zajęcia wyrównawcze z matematyki prowadzone były zgodnie z zatwierdzonym programem. Uczęszczali na nie uczniowie z klas piątych i szóstych, u których wyraźnie występowały trudności z opanowaniem podstawowych wiadomości i umiejętności matematycznych. Spotkania z uczniami odbywały się systematycznie.

2.       Ogóle cele programu realizowane były systematycznie na każdych zajęciach. Zawsze na początku działu wykonywana była diagnoza wstępna, która miała ustalić braki występujące u konkretnego ucznia. Karty pracy tak były tworzone, aby ćwiczyć i rozwijać określone umiejętności bądź uzupełniać luki w wiadomościach. Dzięki rozmaitym grom i zabawom matematycznym czy logicznym, ćwiczeniu spostrzegawczości matematycznej – przełamywane były lęki uczniów. Nie obawiali się prosić o pomoc, gdy pojawiały się trudności. Diagnozy końcowe, które uczestnicy zajęć pisali po zrealizowaniu danej partii materiału, z reguły wykazywały konkretny przyrost wiedzy u każdego z uczniów. To były sukcesy dzieci na zajęciach wyrównawczych, a jednocześnie przekładały się na polepszenie ich pracy na lekcjach w klasie. Osiągali lepsze oceny na sprawdzianach z matematyki, co wzmacniało u nich poczucie własnej wartości. Ponadto coraz lepiej współpracowali ze sobą w grupie, pomagali sobie i próbowali planować własną pracę.

3.       Realizowane były również założone cele szczegółowe programu. Przede wszystkim duża rozmaitość matematycznych ćwiczeń stymulowała rozwój logicznego myślenia. Na wielu zajęciach rozwijano umiejętność koncentracji uwagi stosując elementy kinezjologii oraz specjalne karty ćwiczeń. W czasie zróżnicowanych gier polepszano sprawność rachunku pamięciowego. Korzystano z różnych sposobów przedstawiania i czytania informacji (tekst, rysunek, graf, wykres, tabela). Dokładne czytanie poleceń i treści zadań oraz przedstawianie ich w formie rysunku pomocniczego poprawiało zrozumienie tekstu, a jednocześnie ułatwiało znalezienie właściwego rozwiązania. Przy rozwiązywaniu zadań tekstowych zwracano uwagę na właściwe formułowanie odpowiedzi i jej zgodność z postawionym pytaniem. Uczniowie próbowali samodzielnie, tj bez istotnych wskazówek nauczyciela, i w niestandardowy sposób szukać rozwiązań. Ich wyobraźnia przestrzenna była rozwijana w czasie tworzenia wielorakich figur i szkieletów brył z elementów konstrukcyjnych.

4.       Uwzględniając wprowadzoną do programu korektę – zrealizowano założone treści programowe z następujących działów:

W klasie piątej:

 System zapisywania liczb

Liczby naturalne

 Figury geometryczne

 Ułamki zwykłe

 Wielokąty (trójkąty)

 Ułamki dziesiętne

W klasie szóstej:

 Liczby naturalne i ułamki

 Figury płaskie

 Liczby na co dzień

 Pola wielokątów

 Procenty

5.       Wiadomości i umiejętności uczniów w większości odpowiadały określonym w programie standardom osiągnięć odpowiednim dla danej klasy.

6.       Aby osiągnąć założone cele stosowano indywidualizację pracy z uczniem - tempo pracy uczniów było dostosowywane do ich możliwości. Podobnie liczba zadań była zróżnicowana. Rozwiązywanie zadań zawartych w kartach pracy kształciło konkretne umiejętności uczniów. Aby uatrakcyjnić zajęcia – na każdym spotkaniu były przeprowadzane gry i zabawy, niekiedy konkursy matematyczne.

7.       Stosowano zróżnicowane formy pracy (głównie w parach, trójkami lub w zespołach 4-5 osobowych; praca indywidualna – przede wszystkim podczas pisania diagnozy) oraz metody pracy (gry i zabawy, ćwiczenia, praca z tekstem/tabelami/wykresami, krzyżówki, prezentacje multimedialne, burza mózgów).

8.       Praca uczniów była oceniana ustnie na każdych zajęciach. Ponadto po napisanych diagnozach uczniowie samodzielnie określali u siebie przyrost wiedzy i umiejętności z danego działu. Nie otrzymywali stopni i dzięki temu ocenie nie towarzyszyły negatywne emocje.                                                                                                                W efekcie ich systematyczne pracy i zaangażowaniu – poprawiły się u wielu z nich stopnie otrzymane z matematyki na koniec roku szkolnego.

9.       Uczniowie podlegali monitoringowi na każdych zajęciach. Ich praca i zaangażowanie były odnotowywane w dzienniku. Z kolei uczniowie wyrażali stopień zadowolenia z zajęć w ankietach oraz słownie po spotkaniach.

Barbara Poźniak-Nawrot

Pedagogika cyrku

W Szkole  Podstawowej  w Podgórzynie trwa realizacja projektu „RÓWNY START W PRZYSZŁOŚĆ” współfinansowanego przez Unię Europejską. W zajęciach z pedagogiki Cyrku bierze udział 11 dzieci w tym 4 dziewczynki i 7 chłopców w wieku 8 do 11 lat. Biorąc udział w zajęciach pedagogiki cyrku dziewczynki jak i chłopcy osiągają dobre wyniki w kształtowaniu swojej sprawności fizycznej. W trakcie zajęć prowadzący dużą uwagę zwracają na koncentrację przy wykonywaniu poszczególnych elementów  akrobatyczno – cyrkowych. Dzieci coraz bardziej potrafią skupić swoją uwagę na pojedynczych elementach, co pozwala wyeliminować nadmierną pobudliwość. Radzą sobie z koncentracją w czasie wykonywanych ćwiczeń.

Grupa brała udział w szkolnym „Wieczorze talentów” - występ bardzo się podobał. Przygotowania dzieci do Wrocławskiej Olimpiady Młodzieży zakończyły się sukcesem. 15 maja startowało 8 szkół z województwa.  

Następnym programem, do którego dzieci się sumiennie przygotowywały, był pokaz na „FESTYNIE RODZINNYM”, gdzie grupa zaprezentowała układy z muzyką, w których pokazali społeczności gminy Podgórzyn piramidy , taniec, żonglerkę grupową i układ z hula-hop. Cała grupa chętnie bierze udział w pokazach.

W okresie objętym sprawozdaniem wszyscy uczestnicy projektu poprawili swoje umiejętności w zakresie ćwiczeń akrobatycznych i żonglerskich.  Od 5 – 11  lipca dzieci przebywały na obozie w Brennie razem z zawodnikami  z klubu sportowego „KORONA” Wschowa w ośrodku TPD Jelenia Góra.  W czasie pobytu bardzo dobrze układała się współpraca między dziećmi, a  przebywanie i nocleg w jednym pawilonie zaowocowały wspaniałą integracją. Uwieńczeniem pobytu był wspólny pokaz akrobatyczno-cyrkowy dla kolonistów z ośrodka, rodziców i turystów. Opracowaliśmy piramidy, w których brały udział wspólnie dzieci z Podgórzyna i ze Wschowy. Pokaz bardzo się podobał, dzieci nawiązały nowe znajomości z kolonistami i miło wspominają pobyt na obozie. Dużą frajdą były zabawy w jeziorze, a pogoda dopisała. Po wakacjach dalsza  owocna współpraca.

Leokadia i Jerzy Adamiak

Wsparcie psychologiczne

Zajęcia ze wsparcia psychologicznego w ramach Projektu „Równy start w przyszłość” odbyły się w kwietniu, maju i czerwcu 2010 w Szkole Podstawowej w Podgórzynie. W zajęciach tych wzięło udział 9 grup dzieci. Ponadto, w maju i czerwcu odbyły się zajęcia z trojgiem dzieci wymagających indywidualnej  pracy.

    Zajęcia grupowe koncentrowały się wokół problematyki właściwego i efektywnego komunikowania się z innymi. Celem przeprowadzonych zajęć było doskonalenie radzenia sobie z krytyką i kształcenie umiejętności konstruktywnej konfrontacji, nauczenie dzieci rozpoznawać co pomaga a co utrudnia porozumiewanie się, a także doskonalenie umiejętności wyrażania swojego zdania w grupie rówieśników oraz właściwego rozumienia intencji innych członków grupy i nabycie umiejętności rozpoznawania swoich zdolności  oraz obszarów wymagających większej uwagi i wsparcia.

    Podczas pierwszych zajęć dzieci poznały i zrozumiały zasady stosowania  technik radzenia sobie z krytyką, zdobywały umiejętności ich stosowania a młodsze dzieci  doskonaliły rozumienie, wyrażanie i radzenie sobie z trudnymi emocjami. Uczniowie wysłuchali krótkiego wykładu prowadzącego, następnie pracowali w parach oraz dyskutowali i rozmawiali o wrażeniach i spostrzeżeniach z wykonanego zadania.

    W trakcie kolejnych zajęć dzieci podczas wstępu teoretycznego nauczyciela, zabawy psychoedukacyjnej, oraz rozmowy po zabawie zdobywały umiejętności rozpoznawania i unikania barier w komunikacji, doskonaliły umiejętności dopytywania i lepszego rozumienia wypowiedzi innych oraz umiejętność formułowania i wyrażania swoich myśli i postaw.                 Przedostatnie zajęcia dotyczyły zdobywania umiejętności jasnego formułowania i wyrażania swoich myśli, lepszego dopytywania i lepszego rozumienia wypowiedzi innych i współdziałania w grupie. Dzieci wysłuchały krótkiego wykładu nauczyciela, pracowały w grupie i dyskutowały.             

     Podczas ostatnich zajęć uczniowie rozpoznawali i nazywali swoje mocne strony,  obszary wymagające większej uwagi i wsparcia, a także umiejętności właściwej autoprezentacji. Dzieci brały udział w grze psychoedukacyjnej, pracowały w parach i całą grupą, dyskutowały. Pojawiające się w trakcie ćwiczeń wątpliwości i pytania zostały wyjaśnione w rozmowie.

     Ostatnią część zajęć stanowiło zebranie i podsumowanie nowych informacji i umiejętności nabytych przez dzieci. Uczniowie pracowali w parach i indywidualnie, a następnie był czas  na dzielenie się swoimi spostrzeżeniami i wyjaśnienie ewentualnych wątpliwości. Założony na omówione trzy miesiące program został zrealizowany w całości.

                                                                                                                                                       Aldona Ścibisz 

Wsparcie pedagogiczne

    Podczas zajęć ze wsparcia pedagogicznego w roku szkolnym 2009/2010 realizowane były treści zgodnie z pierwszą częścią założeń programowych tj: trening emocji, budowanie pozytywnego obrazu siebie, trening koncentracji na zadaniu, wzmacnianie poczucia własnej wartości.

   Zajęcia odbywały się systematycznie w formie grupowej oraz indywidualnej. Uczniowie prawidłowo funkcjonujący w grupie uczęszczali na zajęcia grupowe, sprawiający znaczące trudności w zachowaniu oraz nauce na indywidualne.

                Głównymi założeniami zajęć było wykształcenie w uczniach umiejętności:

mówienia o swoich uczuciach,

nazywania ich,

prawidłowego ich okazywania,

szanowania swoich uczuć,

szanowania uczuć innych ludzi,

 przezwyciężenie nieśmiałości w kontaktach z innymi ludźmi,

 podniesienia wiary we własne możliwości,

 zrozumienia celowości poznawania siebie,

 pozytywnego wypowiadania się o sobie i innych,

 dostrzegania swoich mocnych stron,

 odreagowania napięć, zmniejszenia obaw, kompleksów

 

    Przy współpracy z pedagogiem szkolnym w drugim semestrze wybrane osoby objęte zostały  indywidualnym tokiem oddziaływań. Uczniowie ci wykazują specyficzne, wielorakie zaburzenia i dysfunkcje w codziennym funkcjonowaniu (zaburzenia zachowania, zaniżone poczucie własnej wartości spowodowane sytuacją rodzinną, brak umiejętności pracy w grupie rówieśniczej, izolacja).

     Podczas zajęć ze wsparcia pedagogicznego realizowane były treści zgodnie
z drugą częścią założeń programowych tj: techniki uczenia się – efektywne uczenie się.

 Zajęcia odbywały się systematycznie w formie grupowej. Głównymi założeniami zajęć było wykształcenie w uczniach:

większej motywacji do zajęć szkolnych oraz uczenia się poprawienie sprawności umysłowej poprzez wprowadzenie w toku zajęć elementów kinezjologii edukacyjnej ,

zapoznanie uczniów z metodami efektywniejszego uczenia się poprawienie koncentracji uwagi,

wykształcenie prawidłowych nawyków odnośnie uczenia się,

  poznanie technik ułatwiających przyswajanie materiału dydaktycznego.

Zajęcia z zakresu efektywnego uczenia się w roku szkolnym 2009/2010 prowadzone były do czerwca 2010. W zajęciach uczestniczyli uczniowie z następujących klas: od I do VI. Spośród w/w klas oraz w odpowiedzi na potrzeby uczniów do dalszej pracy wyselekcjonowani zostali ci, którzy wykazywali wielopłaszczyznowe trudności, skutkujące obniżonymi umiejętnościami szkolnymi. 

                                                                                                               Katarzyna Rydecka

Logopedia

Realizacja programu zajęć logopedycznych do projektu „Równy start w przyszłość” współfinansowanego przez Unię Europejską w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego odbywała się głównie w zakresie:

      1.       Ćwiczeń przygotowujących aparat mowy:

      ćwiczenia oddechowe – wyrabianie oddechu dla mowy, wydłużanie fazy wydechowej, w małym stopniu na zajęciach logorytmicznych  odbyły się elementy ćwiczeń ekonomicznego zużywania powietrza i umiejętności synchronizowania pauz oddechowych z treścią wypowiedzi,

      ćwiczenia narządów artykulacyjnych – te ćwiczenia wykonywane są na każdych zajęciach indywidualnych i zapisywane do ćwiczeń w domu, są one niezbędne do opanowywania prawidłowych głosek,

      ćwiczenia emisyjno-głosowe – zbyt mało czasu na przeprowadzanie powyższych ćwiczeń ( przeprowadzone częściowo na zajęciach z logorytmiki).

2.       Ćwiczeń właściwych z zakresu korekcji wad wymowy – utrwalanie korygowanych głosek w nagłosie, śródgłosie i wygłosie, w wyrazach, zdaniach, wierszach, tekstach, grach i zabawach w ramach ćwiczeń indywidualnych, na bieżąco.

3.       Ćwiczeń wspomagających terapię logopedyczną – dostosowanie tych ćwiczeń do potrzeb dzieci, skupienie uwagi przede wszystkim na ich trudnościach. Nacisk położony głównie na stymulacje słuchu fonematycznego, koordynacji słuchowo –wzrokowo - ruchowej, myślenia i orientacji przestrzennej.                                                                                          

Ćwiczenia pamięci i ćwiczenia ortofoniczne – zbyt mała ilość czasu nie pozwoliła na ich realizację. Tego typu ćwiczenia postaram się przeprowadzić w przyszłym roku.

 Zrealizowano następujące cele i zadania wynikające z programu zajęć logopedycznych

     Stymulowanie opóźnionego rozwoju mowy – realizowane wg indywidualnych potrzeb uczniów poprzez ćwiczenia rozwijające słownik czynny i bierny, dostosowane zadania dotyczące opowiadania historyjek obrazkowych, ilustracji, układanie zdań do ilustracji, układanie kolejności wydarzeń i kształtowania umiejętności wnioskowania i logicznego myślenia.

      Kształtowanie prawidłowej mowy poprzez korygowanie zaburzeń w zakresie strony fonetycznej, leksykalnej i gramatycznej wypowiedzi – realizowane wg indywidualnych potrzeb uczniów poprzez ćwiczenia przygotowujące aparat oddechowy, artykulacyjny oraz ćwiczenia właściwe z zakresu korekcji wad wymowy.

      Praktyczne wykorzystywanie nawyków poprawnej wymowy przyswojonej w toku ćwiczeń – rozmowy z rodzicami, nauczycielami, obserwacja zajęć uczestnictwo rodziców w zajęciach logopedycznych (zbyt mała część rodziców wykazuje takie zainteresowanie

      Doskonalenie wymowy już ukształtowanej – ćwiczenia u poszczególnych uczniów i automatyzacja prawidłowej mowy w zdaniach, wierszach, tekstach.

      Wdrażanie dzieci do twórczej aktywności słownej – zajęcia logorytmiczne, gdzie dzieci poprzez gry i zabawy związane z muzyką , rytmem i słowem, mogły tworzyć własne rymowanki, wyliczanki, mogły uczyć się prawidłowego poruszania się i koordynacji mowy i ciała.

           Usprawnianie techniki czytania i pisania – odbywało się podczas zajęć indywidualnych w ramach różnych ćwiczeń.

   Program terapeutyczny, który jest zalecany do systematycznego stosowania, doprowadził u poszczególnych uczniów do lepszego lub słabszego usprawniania rozwoju prawidłowej mowy i wymowy. Problemem opóźniającym utrwalanie prawidłowej wymowy jest zbyt krótki czas trwania zajęć indywidualnych (10 min.). Dzieci dobierane są pod kątem podobnych wad wymowy. Niesystematyczne uczestnictwo w zajęciach i w niektórych wypadkach brak ćwiczeń w domu często opóźniają efekty opanowywania prawidłowej wymowy.

    Ewaluacje z prowadzenia zajęć odbywają się co 2 miesiące, dzięki czemu można korygować rodzaj ćwiczeń i zadań indywidualnych, dotyczących poszczególnych wad wymowy. Uczniowie zainteresowani są zajęciami grupowymi typu logorytmika i  wykonywanymi na niej ćwiczeniami. Bywają też znudzeni i nie chcą uczestniczyć w toku zajęć, ponieważ zbyt krótki czas ich trwania nie pozwala na uatrakcyjnienie pracy ucznia.

                                                                                                                                                                Beata Kostoń

 

W grupie uczniów objętych pomocą logopedyczną w ramach zajęć logopedycznych do projektu „Równy start w przyszłość” współfinansowanego przez Unię Europejską w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego, zrealizowano następujące cele i zadania wynikające z programu zajęć logopedycznych:

      Kształtowanie prawidłowej mowy poprzez korygowanie zaburzeń w zakresie strony fonetycznej, leksykalnej i gramatycznej wypowiedzi – realizowane wg indywidualnych potrzeb uczniów poprzez ćwiczenia przygotowujące aparat oddechowy, artykulacyjny oraz ćwiczenia właściwe z zakresu korekcji wad wymowy.

      Stymulowanie opóźnionego rozwoju mowy – realizowane wg indywidualnych potrzeb uczniów poprzez ćwiczenia rozwijające słownik czynny i bierny, dostosowane zadania dotyczące opowiadania historyjek obrazkowych, ilustracji, układanie zdań do ilustracji, układanie kolejności wydarzeń i kształtowania umiejętności wnioskowania i logicznego myślenia.

      Doskonalenie wymowy już ukształtowanej – realizowane u poszczególnych uczniów, u których nastąpiło opanowanie prawidłowej mowy w zdaniach, wierszach, tekstach.

     Wdrażanie do praktycznego wykorzystywania nawyków poprawnej wymowy przyswojonej w toku ćwiczeń – to przede wszystkim rozmowy z rodzicami, nauczycielami, obserwacja zajęć i aktywne uczestnictwo rodziców w zajęciach logopedycznych ( część rodziców wykazuje takie zainteresowanie).

      Usprawnianie techniki czytania i pisania – było to realizowane w najmniejszym stopniu, ze względu na zbyt krótki czas trwania zajęć.

      Wdrażanie dzieci do twórczej aktywności słownej – praktyczne działania dotyczące tej strony rozwijania mowy to przede wszystkim zajęcia logorytmiczne, gdzie dzieci poprzez gry i zabawy związane z muzyką , rytmem i słowem, mogły tworzyć własne rymowanki, wyliczanki, mogły uczyć się prawidłowego poruszania się i koordynacji mowy i ciała.

Praca indywidualna opierała się na poszczególnych ćwiczeniach:

1.       Ćwiczenia przygotowujące aparat mowy.          

Ćwiczenia oddechowe – a tutaj głównie wyrabianie oddechu dla mowy, wydłużanie fazy wydechowej, w małym stopniu na zajęciach logorytmicznych  odbyły się elementy ćwiczeń ekonomicznego zużywania powietrza i umiejętności synchronizowania pauz oddechowych z treścią wypowiedzi.

Ćwiczenia narządów artykulacyjnych – te ćwiczenia wykonywane są na każdych zajęciach indywidualnych i zapisywane do ćwiczeń w domu, są one niezbędne do opanowywania prawidłowych głosek.

Ćwiczenia emisyjno-głosowe - Brak było zajęć z typowymi ćwiczeniami emisyjnymi, które to ćwiczenia będzie można przeprowadzić w ramach następnych zajęć grupowych połączonych z logorytmiką  w następnym roku szkolnym.

2.       Ćwiczenia właściwe z zakresu korekcji wad wymowy – w tym okresie występowało utrwalanie korygowanych głosek w nagłosie, śródgłosie i wygłosie, w zdaniach, wierszach, tekstach, grach i zabawach na bieżąco w ramach ćwiczeń indywidualnych.

3.       Ćwiczenia wspomagające terapię logopedyczną – skupienie uwagi przede wszystkim na trudnościach dzieci i dostosowywanie ćwiczeń wspomagających do ich potrzeb. Nacisk położony głównie na stymulacje słuchu fonematycznego, koordynacji słuchowo – wzrokowo – ruchowej, myślenia i orientacji przestrzennej. W następnym roku należy zwrócić uwagę na ćwiczenia ortofoniczne i ćwiczenia pamięci.

     Proponowany program terapeutyczny w ramach systematycznego stosowania doprowadził u poszczególnych uczniów do lepszego lub słabszego usprawniania rozwoju prawidłowej mowy i wymowy. Problemem opóźniającym utrwalanie prawidłowej wymowy jest zbyt krótki czas zajęć indywidualnych (10-min.max), dzieci dobierane są pod kątem podobnych wad wymowy, ale nie wszystkie dzieci systematycznie uczestniczą w zajęciach, co też opóźnia efekty opanowywania prawidłowej wymowy.

  Ewaluacje z prowadzenia zajęć odbywają się co 2 miesiące, dzięki czemu osoby prowadzące mogą korygować rodzaj ćwiczeń i zadań dotyczących poszczególnych wad wymowy. Okazało się, że uczniowie wykazują zainteresowanie zajęciami grupowymi typu logorytmika, wykazują zainteresowanie poszczególnymi ćwiczeniami, ale bywają też znudzeni i nie chcą uczestniczyć w toku zajęć.

                                                                                                                      Edyta Kuberska

 

Kinezjologia edukacyjna 

Zajęcia z kinezjologii edukacyjnej  w okresie  od kwietnia do czerwca  2010r. odbywały się zawsze w środy, każde z nich trwały po 3 godziny dydaktyczne w godzinach: 12.45. – 15.00.

Zajęcia zawsze były podzielone na 3 części, podczas których uczniowie wykonywali: zestaw ćwiczeń ruchowych z kinezjologii metoda Paula Dennisona, zestaw ćwiczeń  intelektualnych wraz z odpowiednio dobraną techniką arteterapeutyczną do wyrażania uczuć,  emocji i otwartości w działaniu i myśleniu, zestaw ćwiczeń ruchowych z zakresu ruchu rozwijającego metodą Weroniki Sherborne.

Podczas zajęć prowadzonych w okresie: kwiecień – czerwiec  2010r., odbyły się:

równoważenie czynności widzenia i doskonalenie sfery emocjonalno – społecznej,

 równoważenie w zakresie pisania  i trening komunikacji interpersonalnej oraz zachowań asertywnych,

 równoważenie działania pozytywnego nastawienia i aktywizacja motywacji  do uruchamiania i podejmowania procesu
uczenia się,

 pozbywanie  się negatywnych myśli, negatywnych emocji; odnajdywanie się w rodzinie i  tworzenie sytuacji rozwijających pozytywny obraz siebie,

 równoważenie w zakresie słuchania oraz stymulowanie i rozwijanie wyobraźni i abstrahowania,

 równoważenie ciała w obszarze ośrodków  energetycznych oraz ich wzmocnienie - mowa naszego ciała,

 równoważenie tzw. „wspaniałe” – słyszenia i przekraczania linii środkowej ciała oraz widzenia i pozytywnej postawy,

 ćwiczenia komunikacji interpersonalnej, porozumiewania się i aktywnego słuchanie,

 równoważenie czynności pisania, stymulowanie giętkości i oryginalności w myśleniu i działaniu, podejmowanie pytań stymulujących identyfikację,

 rozwijanie procesu  motywacyjnego,  wyobraźni i umiejętności wizualizacji.

Celowość i efektywność programu jest sprawdzana poprzez kilka elementów. Jednym  z nich jest  uczestnictwo uczniów w zajęciach, co potwierdza wysoka frekwencja. W trakcie bieżącego okresu sprawozdawczego do grupy doszło dwoje chętnych dzieci, których zainteresowanie zajęciami było tak duże, że co tydzień same pytały, czy już mogą zacząć brać w nich udział. Ponieważ jeden z uczestników zajęć w wyniku wypadku i poważnego złamania miał nauczanie indywidualne w domu i został tymczasowo wyłączony z listy, natomiast inny został wypisany przez mamę na cel uczestnictwa w zajęciach terapii pedagogicznej, uczniowie ci zostali włączeni na listę zajęć kinezjologii od początku miesiąca maja 2010r. W trakcie całego okresu prowadzenia zajęć uczniowie systematycznie uczestniczą w zajęciach.  Wyjątkami są nieliczne nieobecności  wynikające z choroby  uczniów, których nieobecności są systematycznie usprawiedliwiane.

Oceny każdych zajęć  dokonywali  uczniowie bezpośrednio po zajęciach. Była to bieżąca informacja zwrotna, która pozwala sprawdzić, co w odczuciu dzieci było ciekawe, atrakcyjne, łatwe, a co trudne. Ocena ta dokonywana była  poprzez rysunki - „buźki”  lub kończenie zdań np. „W trakcie zajęć najciekawsze  było …”, „Chciałbym aby powtórzyło się …”  itp.  Ocena zajęć była pozytywna. Zawsze było coś, co się każdemu uczniowi podobało, co chcieliby powtórzyć.  Największym zainteresowaniem cieszyły się zajęcia ruchowe, z rekwizytami , tj. chustą Klanzy  i kocami z zakresu ruchu rozwijającego, oraz plastyczne  z wykorzystaniem ciekawych materiałów plastycznych i pomysłów, a dopiero  na ostatnim  miejscu ćwiczenia z zakresu gimnastyki  mózgu, ponieważ są powtarzalne, co jednak nie umniejsza ich atrakcyjności, a co więcej celowości i funkcji terapeutycznej. Na bieżąco uczniowie dokonywali też oceny własnej pracy (samooceny), co w perspektywie przygotowuje ich do podejmowania odpowiedzialności za autoefektywność  i  rozwija  motywację do samokształcenia.

 Oto, jakie prace wykonali uczniowie podczas bieżącego okresu sprawozdawczego:

malowanie farbami na dużych arkuszach jak największych leniwych ósemek, wypełnianie ich wnętrz małymi ósemkami,

rysowanie oburącz podanego tematu, np. drzewa, kwiatka,

 wpisywanie pojedynczych liter alfabetu w kształt leniwej ósemki,

 tworzenie kreatywnego rysunku –kartka, na której są fragmenty porozrzucanych różnych wzorów, zadaniem dzieci było stworzenie  z tego całość, połączenie w obraz,

 taniec ze wstążkami – rysowanie  w powietrzu ósemki, na podane przez nauczyciela hasło: litera „a”, litera „b” itd., „wpisywanie” liter  w ósemkę,

rysowanie – tworzenie dowolnej tematycznie pracy ( „im bardziej kolorowa, tym lepsza”), opowiadanie o swojej pracy, zadawanie pytań do dowolnej pracy kolegi / koleżanki, tworzenie bajki/baśni na podstawie łańcucha obrazów utworzonego z prac dzieci ,opowiadanie swojej

      baśni – prezentacja „wspólnego dzieła” w parach,

-      wykonanie rysunku – mandali ( uczeń mógł coś miłego, po tzw. nabraniu pozytywnej energii od partnera lub negatywnego, jeśli mu się nie udało tych emocji pod wpływem ćwiczenia zmienić),

-      przedstawienie układów rodzinnych poprzez prace plastyczną z wykorzystaniem sylwet kotów,

-       „Moja kalka”-  odrysowywanie swoje konturów ciała na dużym arkuszu papieru i wypełnianie  postaci kolorami i kształtami, które dzieci „czują w sobie:,

 –   synergia, czyli wspólne rysowanie ze związanymi rękoma w parach,

-      malowanie wizualizowanych uczuć na  czterech dużych  kartkach ( pracą zbiorowa),

-      wypełnianie sylwety leniwej ósemki plasteliną wg własnego pomysłu,

-      wyklejanie bibułą sylwety leniwej ósemki na dużym arkuszu,

-       wykonanie mandali metodą collage przedstawiających marzenia dziecięce  ( bliższe i dalsze),

-      malowanie mapy bajkowego królestwa z wyobrażeniem siebie, jako mieszkańca bajki,

-      rysowanie wspólnego dzieła „krążącego”, na którym każde dziecko dorysowuje dowolne elementy, nadawanie tytułów pracom,

-      rysowanie swojej planety na dużym arkuszu, planety zamieszkałej przez uczucia i emocje,

-      wykonanie rysunku pt. „słoneczny dzień” ze związanymi w parach rękoma, bez użycia symbolu słońca,

-      lepienie figur z plastopianki, itp.

Agnieszka Ewa Waniczek

 

Wyniki obserwacji za ostatni okres trzech miesięcy odzwierciedlają aktywność i zachowania uczestników programu Kinezjologia Edukacyjna oraz ich przyrost umiejętności w poszczególnych obszarach. Biorąc pod uwagę średni wynik skali pięciostopniowej wyraźnie widać, że najtrudniejszym dla dzieci miesiącem był maj. Jeżeli na poziomie średnim w kwietniu było trzech uczniów, tj. 30% biorących udział w zajęciach, to w miesiącu maju na tym poziomie uplasowało się  uczniów, tj. 50% uczestników zajęć. Natomiast w miesiącu czerwcu na poziomie średnim pozostało dwóch uczestników, tj. 20% uczniów uczestniczących w zajęciach. Miesiąc maj,  w którym obserwowałam spadek aktywności i odporności emocjonalnej dzieci wynikał z przemęczenia edukacyjnego i szkolnego. Przedstawione wskaźniki liczbowe i procentowe odzwierciedlają wpływ zajęć KE na postęp i rozwój uczestników w poszczególnych obszarach osobowościowych. Zestawienie końcowe za okres trzech miesięcy wskazuje wyraźnie, że powyżej przyjętej średniej w obszarze poznawczym uplasowało się 60% uczestników, taki sam wskaźnik jest w obszarze emocjonalnym natomiast w obszarze społecznym (ważny wskaźnik dla rezultatów miękkich  projektu Równy start w przyszłość : wzrost umiejętności komunikacyjnych i zmniejszenie zjawiska segregacji i porównywania uczniów…), uplasowało się 80% uczestników programu. Umiejętność współpracy z grupą i pracy w grupie oraz tolerancji wobec siebie i swoich możliwości prezentuje 90% uczniów biorących udział w zajęciach Kinezjologia Edukacyjna.  Podsumowując okres ostatnich trzech miesięcy stwierdzam, że opracowany
i realizowany program Ruch – radosne uczenie się przynosi wymierne efekty w postaci wskaźników procentowych:

60% uczniów w obszarze poznawczym  jest powyżej przyjętej średniej;

60% uczniów w obszarze emocjonalnym  jest powyżej przyjętej średniej

80% uczniów w obszarze społecznym jest powyżej przyjętej średniej;

90% uczniów w obszarze ruchowym jest powyżej przyjętej średniej;

Stała obserwacja dzieci podczas zajęć, przestrzeganie ustalonych zasad, wprowadzenie samooceny własnej aktywności, stosowanie różnych form motywacji i aktywizacji oraz pozytywnego wartościowania pozwalają na eliminowanie i osłabienie przyczyn prezentowanych zachowań, co pokazują wyniki diagnozy na wyjściu.  Zestawienie ogólne wyników obserwacji z poszczególnych obszarów rozwojowych dziecka pokazuje przesunięcie z najniższych pozycji na skali pięciopunktowej do pozycji powyżej przyjętej średniej na potrzeby prowadzonego badania ewaluacyjnego w zakresie realizacji programu autorskiego Ruch – radosne uczenie się.  Ważne okazało się, że  przy wzroście trudności ćwiczeń zwracałam  uwagę na te zachowania, które wpływają na osłabienie motywacji, pobudzanie zachowań „negatywizmu”, itp. Dobrze zaplanowane  formy pracy, właściwie dobrane i zastosowane  psychodydaktyczne zasady  uczenia się pozwalały na osiąganie zaplanowanych celów ogólnych i szczegółowych oraz planowanych efektów w postaci zoperacjonalizowanych umiejętności. Systematycznie  prowadzona  obserwacja  ustalonych indywidualnych  stylów uczenia się uczniów wynikających z profilu dominacji półkul mózgowych umożliwiała dostosowywanie ćwiczeń i zadań do indywidualnych możliwości, potrzeb i oczekiwań rozwojowych uczniów.  Prowadzona obserwacja aktywności i zachowań uczniów podczas zajęć wskazuje, że  kierunki projektowania działań edukacyjnych, doskonalenia form i metod pracy, pozwoliły na realizację następujących celów, które kształtowały i rozwijały umiejętności uczniów:

Ø  poznawanie i przestrzeganie  zasad pracy w grupie, integracja grupy, współpraca i współdziałanie;

Ø  odkrywanie siebie i swoich możliwości, poznawanie swoich relacji z grupą i w grupie, określanie swojego miejsca w grupie; 

Ø  rozwijanie i doskonalenie umiejętności interpersonalnych, odkrywanie i ujawnianie swoich emocji;

Ø  odczytywanie stanów emocjonalnych w różnych formach współdziałania grupy, radzenie sobie z różnymi stanami emocjonalnymi;

Ø  wiara w siebie i pozytywne wartościowanie siebie,  budowanie pozytywnego obrazu własnego „ja”, poczucie siły i własnej wartości; 

Ø  akceptacja własnego ciała, znajomość własnego ciała, umiejętność relaksacji fizycznej  i psychicznej;

Ø  pobudzenie twórczej ekspresji, doskonalenie koncentracji, spostrzegawczości, orientacji przestrzennej i wizualizacji;

Ø  umiejętność abstrahowania i kojarzenia, otwarcie na działania (poznawanie, przyswajanie) przez stan naturalnej aktywności;

Ø  zrównoważenie emocjonalne, obniżenie poziomu stresu,  umiejętność samooceny i samokontroli własnych emocji;

Ø  wyciszenie emocjonalne i poczucie bezpieczeństwa, uświadomienie systemu wartości  i zadowolenie z osiąganych sukcesów;

Ø  umiejętność abstrahowania i kojarzenia, rozwijanie umiejętności rozumowania dedukcyjnego i indukcyjnego;

Ø  umiejętność odczytywania komunikatów niewerbalnych, ich wysyłania,  umiejętność wyrażania emocjami, mimiką i gestem komunikatów;

Ø  umiejętność interpretacji i wyrażania  języka mówionego: komunikat, polecenie, ukryte znaczenie, intencja językowa, wzrost motywacji do porozumiewania się z otoczeniem, komunikowania swoich potrzeb, oczekiwań i wrażeń;

Ø  rozwijanie wyobraźni przestrzennej, przenoszenie wyobrażeń w czasie,  łączenie aktywności ruchowej z pozytywną informacją (myślą).

Ø  rozwijanie  kreatywności i radości współdziałania,  wzmacnianie otwartości i gotowości do przyjmowania nowych informacji;

usprawnienie procesów analizowania, porównywania i oceniania,  rozwijanie umiejętności autoprezentacji;

 

Ewa Miłuch- Szewczyk

              Stała obserwacja dzieci podczas zajęć, przestrzeganie ustalonych zasad, wprowadzenie samooceny własnej aktywności, stosowanie różnych form motywacji i aktywizacji oraz pozytywnego wartościowania pozwalają na eliminowanie i osłabienie przyczyn prezentowanych zachowań, co pokazują wyniki diagnozy na wyjściu.  Zestawienie ogólne wyników obserwacji z poszczególnych obszarów rozwojowych dziecka pokazuje przesunięcie z najniższych pozycji na skali pięciopunktowej do pozycji powyżej przyjętej średniej na potrzeby prowadzonego badania ewaluacyjnego w zakresie realizacji programu autorskiego Ruch – radosne uczenie się. Ważne okazało się, że  przy wzroście trudności ćwiczeń zwracałam  uwagę na te zachowania, które wpływają na osłabienie motywacji, pobudzanie zachowań „negatywizmu”, itp. Dobrze zaplanowane  formy pracy, właściwie dobrane i zastosowane  psychodydaktyczne zasady  uczenia się pozwalały na osiąganie zaplanowanych celów ogólnych i szczegółowych oraz planowanych efektów w postaci zoperacjonalizowanych umiejętności. Systematycznie  prowadzona  obserwacja ustalonych indywidualnych  stylów uczenia się uczniów wynikających  z profilu dominacji półkul mózgowych umożliwiała dostosowywanie ćwiczeń i zadań do indywidualnych możliwości, potrzeb i oczekiwań rozwojowych uczniów.  Prowadzona obserwacja aktywności i zachowań uczniów podczas zajęć wskazuje, że  kierunki projektowania działań edukacyjnych, doskonalenia form i metod pracy, pozwoliły na realizację następujących celów, które kształtowały i rozwijały umiejętności uczniów:

Ø  poznawanie i przestrzeganie  zasad pracy w grupie, integracja grupy, współpraca i współdziałanie;

Ø  odkrywanie siebie i swoich możliwości, poznawanie swoich relacji z grupą i w grupie, określanie swojego miejsca w grupie; 

Ø  rozwijanie i doskonalenie umiejętności interpersonalnych, Odkrywanie i ujawnianie swoich emocji.

Ø  odczytywanie stanów emocjonalnych w różnych formach współdziałania grupy, radzenie sobie z różnymi stanami emocjonalnymi

Ø  wiara w siebie i pozytywne wartościowanie siebie,  budowanie pozytywnego obrazu własnego „ja”, poczucie siły i własnej wartości; 

Ø  akceptacja własnego ciała, znajomość własnego ciała, umiejętność relaksacji fizycznej  i psychicznej;

Ø  pobudzenie twórczej ekspresji, doskonalenie koncentracji, spostrzegawczości, orientacji przestrzennej i wizualizacji;

Ø  umiejętność abstrahowania i kojarzenia, otwarcie na działania (poznawanie, przyswajanie) przez stan naturalnej aktywności;

Ø  zrównoważenie emocjonalne, obniżenie poziomu stresu,  umiejętność samooceny i samokontroli własnych emocji;

Ø  wyciszenie emocjonalne i poczucie bezpieczeństwa, uświadomienie systemu wartości  i zadowolenie z osiąganych sukcesów;

Ø  umiejętność abstrahowania i kojarzenia, rozwijanie umiejętności rozumowania dedukcyjnego i indukcyjnego;

Ø  umiejętność odczytywania komunikatów niewerbalnych, ich wysyłania,  umiejętność wyrażania emocjami, mimiką i gestem komunikatów;

Ø  umiejętność interpretacji i wyrażania  języka mówionego: komunikat, polecenie, ukryte znaczenie, intencja językowa, wzrost motywacji do porozumiewania się z otoczeniem, komunikowania swoich potrzeb, oczekiwań i wrażeń;

Ø  rozwijanie wyobraźni przestrzennej, przenoszenie wyobrażeń w czasie,  łączenie aktywności ruchowej z pozytywną informacją (myślą).

Ø  rozwijanie  kreatywności i radości współdziałania,  wzmacnianie otwartości i gotowości do przyjmowania nowych informacji;

Ø  usprawnienie procesów analizowania, porównywania i oceniania,  rozwijanie umiejętności autoprezentacji;.                                                                 

                                                                                                                                                              Marta Kobza


Sukces grupy akrobatyczno - żonglerskiej z Podgórzyna

Uczniowie Szkoły Podstawowej w Podgórzynie – Agata Przygódzka z klasy IV i Maciej Doroszuk z klasy V, którzy biorą udział w projekcie „Równy start w przyszłość” współfinansowanym przez Unię Europejską w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego, otrzymali wyróżnienie na Międzynarodowym Festiwalu Sztuki Cyrkowej dla Dzieci i Młodzieży. Pokazy odbywały się w Dobrzeniu Wielkim koło Opola w dniach 18-19 września 2010r. Jest to ogromny sukces, choćby ze względu na to, że udział w treningach biorą dopiero od roku. Wielkie podziękowania należą się trenerom Państwu Leokadii I Jerzemu Adamiakom.